De Vijgenboom

De vijgenboom staat al aan het begin van de Bijbel. Adam en Eva bedekken zich ermee na hun ongehoorzaamheid (Genesis 3:7). Bladeren als poging om schaamte te verbergen.

Aan het einde van Gods plan verschijnt de vijgenboom opnieuw:

"Ieder zal zitten onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom, zonder angst" (Micha 4:4).

Niet meer verbergen, maar rust.

De vijgenboom is bijzonder. Hij krijgt laat blad, groeit snel en draagt pas na jaren vrucht. Zijn bloemen zie je niet: ze zitten verborgen in de vrucht. Zo leert de schepping ons dat het wezenlijke vaak onzichtbaar groeit.

Jezus gebruikt de vijgenboom als beeld voor Israël. In Lucas 13 krijgt een onvruchtbare boom nog één kans. Geduld. Zorg. Hoop.

Maar een boom met alleen bladeren en geen vrucht wordt verworpen (Matteüs 21). Uiterlijk vertoon zonder innerlijk leven houdt geen stand.

Wanneer de vijgenboom uitloopt, zegt Jezus, weet je dat de zomer dichtbij is (Lucas 21). God is onderweg met zijn Koninkrijk.

Dat raakt ons hier en nu:

God zoekt geen perfecte boom, maar een eerlijk hart.

Geen bladeren om ons te verbergen, maar vrucht die groeit uit leven met Hem.

Psalm
Psalm 1:3
"Hij is als een boom, geplant aan stromend water,
die vrucht draagt op zijn tijd,
zijn blad niet verwelkt.
Alles wat hij doet, komt tot bloei."

Gebed
Eeuwige God,
U die ziet wat verborgen groeit,
leer ons leven in het licht van Uw nabijheid.
Bevrijd ons van bladeren waarmee wij ons verbergen
en geef ons de moed om eerlijk voor U te staan.

Plant ons diep bij Uw levende water,
opdat vrucht mag groeien op Uw tijd
niet uit eigen kracht,
maar uit verbondenheid met U.

Geef ons geduld wanneer het lijkt alsof er niets gebeurt,
vertrouwen wanneer wij wachten,
en hoop wanneer U opnieuw begint.

Laat ons leven een teken zijn
dat Uw Koninkrijk nabij is.
Amen.

Richard Klein